Vijf uur bewerkte muziek
Langdurig effect
Gereguleerd autonoom zenuwstelsel
Het Safe and Sound Protocol is een audio-therapie. Dat wil zeggen dat je naar specifieke muziek luistert onder begeleiding van je behandelaar. De muziek is bewerkt met filters, waardoor veel minder toonhoogtes te horen zijn dan in de originele muziek. De tonen die overgebleven zijn, zijn de tonen die we ook horen als iemand tegen ons praat. Die tonen stellen ons gerust, daarbij ontstaat een gevoel van veiligheid. Dat komt doordat het autonome zenuwstelsel uit een staat van ontregeling (te actief of te weinig actief) weer in een gereguleerde toestand komt. Dit geeft een ontspannen en prettig gevoel.
Verschillende versies
- lichte popmuziek
- klassieke muziek
- kindermuziek
- synthesizer gecomponeerd
- Connect : deze muziek is het minst gefilterd en is vooral om te wennen, maar soms passend als interventie dat kan ook alleen geluisterd worden
- Core : dit is de meest gefilterde muziek en daarmee het meest effectief, deze moet je altijd onder begeleiding luisteren
- Balance : dit is mild gefilterde muziek, mede ontwikkeld om na de Core het effect te onderhouden al naar gelang je daar behoefte aan hebt.
Stephen Porges heeft het algoritme voor de filters gemaakt. Hij is degene die de polyvagaal theorie heeft geformuleerd. De theorie beschrijft hoe mensen zich veilig, verbonden kunnen voelen en hoe ze kunnen ontregelen in een geactiveerde of een gedeactiveerde staat. Vervolgens zocht hij naar een manier om mensen te helpen om meer veilig en verbonden te worden. Geluid, zo merkte hij op kan mensen zowel alarmeren als kalmeren. Met name tonen in het midden gebied van de menselijke stem kalmeren. En zo ging hij aan het werk om muziek te filteren om mensen meer veiligheid te kunnen laten ervaren. Zo ontstond het Integrated Listening System (ILS) dat later Safe and Sound Protocol is genoemd.
